گفتگو با خانم گلی- بیژن خوزستان و امیر جواهری لنگرودی در باب خیزش انقلابی زن_زندگی_آزادی

https://youtu.be/s0iJukjsxR4?feature=shared

۱۴۰۴ خرداد ۱۲, دوشنبه

امیرجواهری لنگرودی : چشم‌انداز اتحاد طبقاتی در اعتصاب سراسری کامیون‌داران و دیگر جنبش‌های کارگری ایران!

چشم‌انداز اتحاد طبقاتی در اعتصاب سراسری کامیون‌داران ودیگر جنبش‌های کارگری ایران 

امیرجواهری لنگرودی  

                                                a.javaher99@gmail.com   

 


                           

مقدمه

در ماه‌های اخیر، اعتصاب سراسری رانندگان و کامیون‌داران در ایران، به‌دنبال حوادثی چون مرگ چند راننده و انفجار کامیون‌ها در بندر رجایی بندرعباس، به نقطه عطفی در جنبش‌های کارگری بدل شده است. این اعتراضات در کنار مشکلات صنفی و افزایش فشارهای معیشتی، از جمله ورود رانندگان افغانستانی، افزایش حق بیمه و کاهش امنیت شغلی، شرایطی رقم زده است که بسیاری از اقشار زحمت‌کش را به میدان کشانده: از نانوایان و معلمان تا بازنشستگان، پرستاران، زنان و دانشجویان.

در چنین بستری، در سطح شبکه های اجتماعی کانال «اتحادیه تشکل‌های کامیون‌داران و رانندگان سراسر ایران» در ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۴ اعلام اعتصابی یک‌هفته‌ای از اول خرداد کرد. اما این اعتصاب نه تنها آغاز شد، بلکه در دوازدهمین روز خود به ۳۱ استان و ۱۵۵ شهر گسترش یافت؛ نمود روشنی از خشم انباشته‌شده‌ی طبقه‌ی کارگر.

۱-  ترکیب طبقاتی اعتصاب کامیون‌داران:  

اعتصاب کامیون‌داران متشکل از لایه‌های متنوعی از نیروی کار است: رانندگان، کمک‌رانندگان، و صاحبان کامیون. بسیاری از این صاحبان، با وجود مالکیت کامیون، به دلیل بدهی و فشار هزینه‌ها در جایگاه نیروی کار مزدبگیر قرار دارند. از منظر مارکسیستی، نمی‌توان به‌سادگی به این جنبش برچسب «کارگری» یا «مالکانه» زد؛ بلکه باید آن را همچون تجلی منافع مشترک در دل مناسبات استثمارگر سرمایه‌داری دید.

هرچند این هم‌راستایی منافع، اتحاد عملی را ممکن ساخته است، اما تضادهای بالقوه درون این ترکیب طبقاتی،

۱۴۰۴ خرداد ۹, جمعه

امیرجواهری لنگرودی : رانندگان کامیون می‌گویند: نگاه کنید شوخی‌ای در کار نیست، جهنم زیر پایتان شعله می‌کشد

 رانندگان کامیون می‌گویند: نگاه کنید شوخی‌ای در کار نیست، جهنم زیر پایتان شعله می‌کشد!

امیرجواهری لنگرودی

andishe.gbg@hotmail.com                    

                                                               

 


رانندگان با صدای بلند می‌گویند: ما سکوت کرده بودیم، حالا باید شنیده شویم!

با نگاهی به اعتصابات واعتراضات و موج دستگیری‌ها در ایران در پایان اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۴، در کنار موج اعدام‌هایی که پس از برآمد جنبش عظیم «زن، زندگی، آزادی» هر روزه در گوشه و کنار کشور صورت می‌گیرد و واخواست عظیم کارزار سه شنبه‌های نه به اعدام در درون بیش از چهل (۴۰) زندان در ایران، هر فعال عرصه کارگری را به دور اندیشی و نوعی آسیب شناسی تحولات کارگری و جمع بست تحرکات اینگونه‌ای سراسری سال‌های پیش به این سو می‌کشاند. 

تا جایی‌که ذهنم یاری می‌کند درست ۷ سال پیش در همین ماه خرداد ۱۳۹۷ برابر ژوئن ۲۰۱۸ در ایران، ما شاهد اعتصاب سراسری رانندگان کامیون‌های بیابان بودیم... که نتایج و دست‌آوردهای مفیدی از همبستگی وسیع بین کامیونداران و تاکسی‌رانان و رانندگان وانت شهری از خود به جا گذاشت. در آن روزگار نداشتن تشکل مستقل کامیونداران و رانندگان و نداشتن صندوق اعتصاب و وعده‌های توخالی دولت و کارگزاران و در برخی نقاط با تهاجم سبعانه نیروی سرکوب به رانندگان کامیون و تهدیدهای عوامل امنیتی به سازمانگران اعتصاب، و دستگیری به روایتی بیش از چهارصد راننده‌ای که گفته می‌شد رهبران اعتصاب هستند، موجی از ارعاب را به وجود آوردند. رانندگان اعتصابی و کامیونداران علیرغم اینکه به مطالبات خود دست نیافتند و همه و همه کار آن حرکت را به تعطیلی کشاندند. جالب اینکه امروز همان رانندگان می‌گویند: ما از کرایه ۷ سال پیش جلوتر نرفتیم، ولی خرج ماشین دو برابر شده است.

آنچه به بیان مقایسه اعتصاب خرداد ۱۳۹۷ با وضعیت امروز، نشان می‌دهد، یک تحول کیفی در ابزار، تجربه و قدرت سازماندهی است. در آن سال کامیونداران تقریبا بی صدا بودند. رسانه‌های رسمی یا ساکت بودند یا تحریف گر رخداد‌ها بودند ولی امروز،کامیونداران کانال‌ها و گروه‌های تلگرامی اختصاصی ایجاد کرده‌اند. یعنی وجود گردش آزاد اطلاعات درون صنف، خود دامن زننده ارزش مضمونی گسترش شبکه‌ای است. به نوعی وجود این کانال خود تاحدی نفس ارگان یک تشکل را ایفاء می‌کنند. به نحوی هم خبررسان است و به نوعی فضای تجمیع آنان را سازمان می‌دهند. 

می‌توانم بگویم: آنچه مربوط به هفت (۷) سال پیش و سال‌های بعدی است، حتی اگرشکست قطعی محسوب شود، دو میراث مهم از خود به جا گذاشت. 

اول آموزش سیاسی و صنفی: امروز کامیونداران بهتر می‌دادنند که مطالباتشان باید چطور مطرح شود و چگونه منسجم بدارند و چه چیزهایی را نباید قربانی کنند. و دوم درس از شکست: حالا آنها آموخته‌اند که بدون رسانه، بدون همبستگی، و بدون صدای منسجم نمی‌توان کاری از پیش برد. امروز راننده‌ی بیانانی آنجا که با صراحت می‌گوید: «این سوییچ را به کار نمی‌اندازم تا نتیجه‌ای به دست‌مان نیاد». صدایش شنیده می‌شود و تصویرش دست به دست می‌گردد. به زبانی امروز اعتصاب کامیونداران نه تنها صدا دارند بلکه حافظه‌ی جمعی هم دارند. به عبارتی طی همین هشت روزاعتراض واعتصاب ازحاشیه به متن جامعه نزدیک شده که خود می‌گویند: «صدای ما شنیده شده است و اعتصاب ما امروز در بیش از ۱۴۱ شهر ادامه دارد...» 

اما امروزحرکت رانندگان کامیون، اعتراض خود را در دل دود غلیظ برآمده از انفجار بندر رجایی در دل بندرعباس و خاکستر نشین شدن ده‌ها کامیون در همین بندر و خفه خون گرفتن بی شرمانه‌ی مسئولان کشور بر کشید و از شهری به شهری. از جاده‌ای به جاده‌ای از گاراژ به گاراژی دیگر کشیده و بدل به اعتراضی سراسری و دامن گستر گردید... کانال تلگرامی «اتحادیه تشکل‌های کامیونداران و رانندگان سراسر ایران» با بیش از۴۷۰۰عضو،خود صحنه خبررسانی این مرحله از مبارزه و اعتصاب را گرم نگه داشته و آن‌را به وسیع‌ترین شکل در سطح شبکه‌های اجتماعی فعال نگه می‌دارد... و همبستگی و همگرایی دیگرنیروهای مطالباتی و طبقاتی جامعه را با خود همراه کرده‌اند. دراین نبرد، خاصه کامیون‌های بی باردرمسیرجاده‌ها،و اصطلاحاً خوابیدن بدون بارآنها نشان می‌دهد امروز هر کامیون یک تریبون است.

۱۴۰۴ اردیبهشت ۲۳, سه‌شنبه

شبی با حسن حسام، نویسنده، شاعرو فعال سیاسی در گوتنبرگ/ سوئد

به دعوت مرکز فرهنگ و کتاب اندیشه - گوتنبرگ 

شبی با حسن حسام، نویسنده، شاعروفعال سیاسی درگوتنبرگ سوئد


 پیش از آنکه به شب شعر و اندیشه‌ای گام بگذاریم که به همت مرکز فرهنگ و کتاب اندیشه در شهر گوتنبرگ سوئد برگزار می‌شود، از

 شما دعوت می‌کنیم این برنامه را با دوستان‌تان به اشتراک بگذارید. صدای نویسندگان و فعالان انقلابی تبعیدی، پژواکی است از تبعید، مبارزه و ایستادگی؛ و این صدا، تنها با همراهی شما رساتر و ماندگارتر می‌شود.

از همه‌ی علاقه‌مندان در گوتنبرگ دعوت می‌کنیم که در این برنامه‌ی حضوری که در تاریخ ۱۶ مه در سالن اجتماعات «هاگابیو» برگزار می‌شود شرکت کنند. در این شب ویژه، از ۹ اثر تازه‌منتشرشده‌ی حسن حسام، شاعر، نویسنده و فعال سیاسی کمونیست، توسط نشر مهری در انگلستان رونمایی خواهد شد.

برای آن دسته از عزیزانی که امکان حضور در محل را ندارند، برنامه به‌صورت زنده از طریق پلتفرم‌های فیسبوی، تلگرام و یوتیوب در ساعت ۱۸ به وقت اروپای مرکزی (۱۹:۳۰ به وقت ایران) پخش خواهد شد. با ما همراه باشید تا ضمن گفت‌وگو، لحظه‌هایی از شعر، موسیقی ، خاطره، مبارزه و مقاومت را در کنار حسن حسام تجربه کنیم.

https://www.youtube.com/live/Gr22HJfGzkk?si=E5lGRwoAMZwyJtNb

۱۴۰۴ اردیبهشت ۱۸, پنجشنبه

میز کتاب مرکز فرهنگ و کتاب اندیشه - گوتنبرگ در میسان بین المللی آنگرد - دهم مه 2025

 چهارشنبه ۱۷ ارديبهشت ۱۴۰۴ برابر با  ۰۷ می ۲۰۲۵

 


Angereds bokmässa  ۲۰۲۵

امسال نیز نمایشگاه بین المللی کتاب ( میسان آلترناتیو) 

روز شنبه دهم مه  2025 از ساعت 10 تا 17 بعد از ظهر میز کتاب مرکز فرهنگ و کتاب اندیشه - گوتنبرگ  دایر است  

روز شنبه  با حضور ناشرین و کتاب فروشی های ملیت های مختلف طی دو روز جمعه و شنبه در محل بلوایستلت آنگرد بر گزار می گردد. 

روز جمعه :نشست ها / سیمناارها / موزیک و شعر خوانی 

روز شنبه برپایی میز های کتاب  ملیت های مختلف در کنار ناشران سوئدی 

میسان کتاب آنگرید . بر خلاف میسان تجاری ورودی ندارد .... ورود برای همگان آزاد است

با اسپور های 4/ 8/ 9 از مرکز شهر می توان به مرکز آنگرد رسید

۱۴۰۴ اردیبهشت ۷, یکشنبه

امیر جواهری لنگرودی : اول ماه مه سال ۱۴۰۴ در راه است ( بخش دوم)

 اول ماه مه سال ۱۴۰۴ در راه است

(بخش دوم)

امیرجواهری لنگرودی

andishe.gbg@hotmail.com

دربیداد نظام اسلامی حق گرفتی است نه دادنی!

 



رهاننده‌ی برتری در کار نیست،

نه آسمان، نه قیصر، نه خطیب.

خود به رهایی خویش برخیزیم، ای تولیدگران!

رستگاری مشترک را بر پا داریم!

تا راهزن، آنچه را که ربوده رها کند،

تا روح از بند رهایی یابد،

خود به کوره‌ی خویش بر دمیم

و آهن را گرما گرم بکوبیم…

بخشی از سرود «بین‌الملل کارگران» ترجمه‌ی احمد شاملو


چند روزی به اول ماه مه (۱۱اردیبهشت) ۱۴۰۴ روز همبستگی بین المللی کارگران جهان و دوم مه (۱۲ اردیبهشت) روز معلم در ایران نمانده است .

متاسفانه امسال و صرفاً به دلایل شرایط سخت و با نوعی محافظه کاری شدید و با اعمال فشار و تهاجم نهادهای امنیتی و اطلاعاتی به فعالین شناخته شده و در زندان نگه‌داشتن آنان و یا آزادی با وثیقه‌های کلان و در کنترل نگهداشتن فعالان شناخته شده‌ی عرصه کارگری و فرهنگی و زنان، به هیچ انگاشتن تشکل‌های مستقل کارگری و به این بهانه که "جامعه منتظر نتایج اجلاس‌های پیدا و پنهان و مذاکرات ایران و ایالات متحده آمریکاست، همان بهتر که جنبش‌های مطالباتی آرام باشند تا این نتایج به بار نشیند"... گرامی‌داشت روز بین‌المللی کارگران و تجمع برای این روزو بخشا روز معلم ، به سیاق فراموشی رود. 

درعوض نمایشات دولتی "هفته کارگر"، که خود اقدامی علیه روز جهانی و همبستگی کارگران در روز اول ماه مه است، آزاد و رها با بوق و کرنا و کلی هزینه و ریخت و پاش زیر سایه وزارت کار و دولت فخیمه اسلامی و خانه کارگر و اعوان و انصارشان برای شیرینی خوری! سور و سات، مثل سال‌های قبل در جریان باشد! 

و این بالماسکه درسایه نهادهای کارگری دست ساز و حکومتی همچون خانه کارگرو شوراهای اسلامی کار و انجمنهای صنفی تحت نفوذ نهادهای امنیتی با هدف تهی کردن روزجهانی کارگرازماهیت اعتراضی و مطالبه محورآن، در برنامه‌های تبلیغاتی حکومت،

۱۴۰۴ اردیبهشت ۴, پنجشنبه

 به استقبال اول ماه مه ۱۴۰۴                 

    ( بخش اول)

امیرجواهری لنگرودی

چهارشنبه ۳ ارديبهشت ۱۴۰۴ برابر با ۲۳ آوريل ۲۰۲۵

andishe.gbg@hotmail.com

 


اول ماه مه، فریاد انسان بود از حنجره‌ی طبقه‌ای محروم در درجامعه‌ای تجزیه شده،آنجا که پول بلا منازع فرمان می‌راند و انسان نقش حقیری را ایفا می‌کند. گرچه تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی، انگیزه‌ای قوی بود، اما آدمی در این طغیان مجدد به فراتر از این می‌اندیشید، یعنی اعاده ارزش‌های والای زندگی در برابر حقارت شکم‌های بر آمده از نظام سرمایه‌دارهای آدمی‌خوار.

آن‌روز نیز به مانند امروز دعوا بر سر این بود که آیا باید ارزش‌ها و جنبه‌های گوناگون حیات آدمی را به رابطه ساده‌ی خرید و فروش تبدیل کرد یا نه؟ و این پرسش همچنان به قوت خویش باقی‌ست!

از زمان روم باستان، نبرد گلادیاتورها در برابر هم، نه برای نشان دادن قدرت بازو به یکدیگر، بلکه برای تفرعن خاطِر برده‌دارانی بود که سرداران سپاه، برای تفریح خاطر آنان،در میادین ورزشی شهرهای روم برای صاحبان ثروت به نمایش می‌گذاشتند تا از درهم شکستن یک برده انسانی در برابر دیگری، برده‌دار پرده دری کند، فخر فروشد و قدرت خود را از قِبل این برد و باخت، بر برده‌دار دیگری بنمایاند - کرک داگلاس، هنرپیشه صاحب نام در نمایش فیلم "اسپارتاکوس" این فضاحت برده‌داران را در برابر تماشاگران بر پرده‌ی سینما، با توانمندی تمام، به نمایش گذاشته است – از همان زمانِ روم باستان تا به اینسو، می‌خواستند و می‌خواهند که هستی توده وسیعی از مردم جامعه بشری، یعنی کارگران زن ومرد، بازنشستگان، کودکان کار و خیابان و زحمتکشان کار در باروری زمین و آبادانی کشت و کار را به رابطه ساده‌ی کار و مزد نابرابر تبدیل کنند که کردند، اما انسان تحمل نکرد و کوشید ارزش‌های خود را طی تمامی این سال‌ها در نبردی بی امان بین دو دنیای کار و سرمایه بازیابد!

اول ماه مه تلاشی‌ست بسیار گران‌بها برای اعاده ارزش‌های والای انسانی در پهنه‌ی رودررویی بین دو طبقه اجتماعی کار و سرمایه. در این بین ما همواره جانب نیروی کار و گستردگی گشایش جبهه وسیع او را در سراسر دنیای نامتوازن سرمایه، روی دوش خود حس می‌کنیم و در این سوی جهان خود را حنجره آنان می‌شناسیم تا فریاد بر آوریم: در ایران، طبقه ما، در مقابل خواسته‌ها و مطالبات بر زبان آورده‌ی خویش در کف خیابان، سال‌هاست با ستم مضاعف حاکمیتی ضد کارگر و زحمتکشان، همواره از حق داشتن تشکل مستقل، سندیکاها، اتحادیه‌ها، یا شوراهای شهر وشهرک وروستا، دستمزد کافی و بیمه درمانی، بازنشستگی مکفی وقرارداد مطمئن و دائمی، بازگشت کارگران اخراجی بر سرکار، برابری دستمزد زنان و مردان و ده‌ها خواست واقعی دیگر محرومند و برای به دست آوردن آن‌ها سخت به مبارزه مشغول.

اول ماه مه هر سال نقطه‌ی تجلّی وطرح همین مطالبات معوق مانده است و نشانه‌ی تداوم مبارزه برای به دست آوردن این حقوق مسلم که دست نایافتنی نمایانده شده است!

ادامه دارد ...


 درحاشیه نام‌گذاری سال خامنه‌ای Y ماهی از سر گَنده گردد، نی ز دُم!

امیرجواهری لنگرودی

andishe.gbg@hotmail.com

 


چه نیک گفته‌اند: سالی که نکوست از بهارش پیداست!

سالی که با گرانی و نداری و تورم بیش از پنجاه در صد و فقر نود درصدی مردم شروع شده و میره که توده رنج وکارجامعه را از پا درآورد وخانه نشین شان سازد . 

درخبرها آمده خامنه‌ای دربخشی ازپیام نوروزی، با اشاره به نامگذاری سال ۱۴۰۳ به «جهش تولید با مشارکت مردم»، حوادث سال قبل را با وجود تلاش‌های دولت، مردم و بخش خصوصی مانع از تحقق کامل این شعار خواند و گفت:«امسال شعارومسئله اصلی همچنان اقتصادی وناظر به مسئله سرمایه‌گذاری است چرا که جهش تولید وبرطرف کردن مشکلات معیشتی در گرو تحقق سرمایه‌گذاری در تولید است.»و با تأکید بر نقش زمینه‌ساز دولت برای سرمایه‌گذاری مردم در بخش تولید گفت:« البته در جایی که مردم انگیزه یا توان سرمایه‌گذاری ندارند دولت می‌تواند به عنوان جایگزین و نه رقیب مردم، وارد میدان شود و سرمایه‌گذاری کند.» خامنه‌ای لازمه‌ی تحقق سرمایه‌گذاری در تولید را ایجاد عزم و انگیزه جدی در دولت و مردم دانسته و گفته: «کار دولت، زمینه‌سازی و برداشتن موانع تولید و کار مردم، وارد کردن سرمایه‌های خرد و کلان خود در راه تولید است که در این صورت سرمایه‌ها دیگر به سمت امور مضر همچون ارز و طلا نخواهد رفت و در این زمینه بانک مرکزی و دولت نقش مؤثری دارند. 

خامنه‌ای با این مقدمات مطول ومبتذل هرساله‌اش شعارسال ۱۴۰۴را «سرمایه‌گذاری برای تولید» نامیده و ابراز امیدواری کرد با برنامه‌ریزی دولت و مشارکت مردم، گشایشی در امر معیشت ایجاد شود.»

همانگونه که سال‌های پیشتر نیزنوشته‌ام؛ شأن نزول این نام گذاری‌ها برای خالی نبودن عریضه است، یعنی من بر فراز قله هستم و تعیین می‌کنم.

از ۱۳۸۷ تا به امروز، خامنه‌ای هر بهار را به سببی نام‌گذاری کرده‌است:

سال ۱۳۸۷ را «نوآوری و شکوفایی»، سال ۱۳۸۸ را «حرکت مردم و مسئولین به سوی اصلاح الگوی مصرف»، سال ۱۳۸۹ را «همت مضاعف و کار مضاعف»، سال ۱۳۹۰ را «جهاد اقتصادی»، سال ۱۳۹۱ را «تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی»، سال ۱۳۹۲ را «حماسه سیاسی و حماسه اقتصادی»، سال ۱۳۹۳ را «اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی»، سال ۱۳۹۴ را «دولت و ملت همدلی و همزبانی»، سال ۱۳۹۵ را «اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل»، سال ۱۳۹۶ را «اقتصاد مقاومتی تولید - اشتغال»، سال ۱۳۹۷ را «حمایت از کالای ایرانی»، سال ۱۳۹۸ را «رونق تولید»، سال ۱۳۹۹ را «جهش تولید»، سال ۱۴۰۰ را «تولید پشتیبانی‌ها، مانع زدایی‌ها»، سال ۱۴۰۱ را «تولید، دانش بنیان، اشتغال آفرین» سال ۱۴۰۲ را «مهار تورم، رشد تولید» و سال ۱۴۰۳ را «جهش تولید با مشارکت مردم» نام نهاده. (۲ و۳)

با کمی دقت در فاصله هفده (۱۷) ساله‌ی این نام گذاری‌ها، دقیقاً نه (۹) بار کلمه "تولید" را ذی‌مدخل دانسته. بدون اینکه کمترین رونقی در امر تولید داخل حاصل آید.

ایران با بحران و ورشکستگی همه جانبه‌ی سیاسی- اجتماعی و فرهنگی در چنگال زالوصفتانی دست و پا می‌زند که نتیجه آن تا به امروز به فلاکت عمومی انجامیده است. امروز در کشور ما ۹۰ درصد سپرده‌های مالی، تنها دراختیار ده درصد ازاشخاص و سرمایه داران وابسته به حکومت است. یعنی در ایران افرادی هستند که بالای ۱۰۰۰ میلیارد تومان سرمایه دارند. این شکاف طبقاتی به حدی است که نمونه آن شاید درهیچ جای دنیا یافت نشود و اگرهم باشد، بسیار و بسیار نادراست. این میلیادرها بدون اینکه کالایی تولید نمایند در چرخه‌ی زد و بندهای حکومتی به ثروت‌های بادآورده‌ای دست می‌یابند که نتیجه آن تورم لجام گسیخته‌ای است که حاصلی جز فقر و فلاکت، بی خانمانی و اعتیاد و نداری آحاد مردم در دل خود ندارد.

پرسش اساسی این‌ست‌که: دراساس تورم روی چه کسانی فشارمی‌آورد؟ و پرسش اساسی‌تر این‌ست‌که امر «سرمایه گذاری در تولید»، توسط چه کسانی باید صورت گیرد؟ سرمایه گذار خارجی درعرصه بین المللی؟ سرمایه داری ایرانی مقیم خارج ازکشور؟ یا سرمایه گذاری داخل کشور؟ در شرایطی که ابعاد تحریم همچنان بر فراز اقتصاد کشور ما در حرکت است و طی پنج سال گذشته تا به امروز تورم رشد سرسام آوری یافته و کاسبان تحریم که اصلی‌ترین صاحبان سرمایه در کشور هم هستند، به لجام گسیخته‌ترین شکل در حال چپاول جامعه‌اند.غیر از دزدان و اختلاس گران، مافیای در قدرت، پول شویان بازار ،کسی است که برای افزایش "تولید" ، دست به "سرمایه گذاری" بزند؟ اصلا این مردم آهی در بساط دارند که برای افزایش تولید رقمی منظور دارند؟

نکته قابل تعمق این‌ست‌که: خامنه‌ای درمقطع اعلام نام گذاری امسال، به شکست سیاست‌های اقتصادی خود به نوعی اعتراف کرده، اما "حوادث سال قبل را با وجود تلاش‌های دولت، مردم و بخش خصوصی مانع ازتحقق کامل این شعار «جهش تولید با مشارکت مردم» نامید و بی آن‌که از این "حوادث" مشخصاً نام ببرد، مدعی‌شده «بنابراین امسال شعار و مسئله اصلی همچنان اقتصادی و ناظر به مسئله سرمایه‌گذاری است چرا که جهش تولید و برطرف کردن مشکلات معیشتی در گرو تحقق سرمایه‌گذاری در تولید است.» (مأخذ پیشین)

در این میان همه‌ی لاشخورهای "آقا" فرموده مثل هرسال به صف شدند پا خاستند و افاضات خود ویژه‌ای برای این نام گذاری "آقا" خواسته در دستور کار خویش گرفتند. ازچاپچی‌های بنرهایی که رنگ ومرکب وپارچه ودستگاه چاپ‌اش چینی‌ست تا دولت، کارگروه تشکیل داده مشغول عرض ارادت و بندگی و آستان بوسی شده‌اند تا از نمد این نام کلاهی بسازند. محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضاییه، رو به سوی ایرانیان خارج کشور برای سرمایه گذاری تولید در داخل کشور آورده است. کاظم صدیقی امام جمعه تهران، سنگ تمام گذاشت و با گریه‌ی مدام خویش، تولید را محور زندگی مردم دانست. اطاق بازرگانی که اینگونه امور را بُو می‌کشد نیز از راه رسید و راهکار خود را ارائه داد.

از قول معاون اول رئیس جمهوری عارف خبر دادند که: «کارگروه ویژه‌ برای پیگیری شعارسال ۱۴۰۴ با هدف هماهنگی و تسهیل سرمایه‌گذاری در بخش تولید و رفع موانع پیش‌روی سرمایه‌گذاران در حوزه معاون اول رئیس‌جمهور تشکیل شده است. کارگروه «سرمایه‌گذاری برای تولید» با حضور مقامات و نمایندگان دستگاه‌ها و نهادهای مرتبط با شعار سال، برنامه‌ ریزی‌های لازم را برای حمایت از طرح‌های تولیدی و اشتغال‌آفرین در دستور کار خواهد داشت... کارگروه موظف است تا با رصد دقیق چالش‌های موجود، راهکارهای عملیاتی برای رفع موانع پیش‌رو سرمایه‌گذاران ارائه دهد. جلسات این کارگروه به صورت مستمر و تا پایان سال ۱۴۰۴ تشکیل خواهد شد.» (۴)

محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضاییه هم وارد گود شده و گفته: «... موضوعی که درسرمایه گذاری مؤثراست، نقدینگی است، بخشی از نقدینگی از طریق بانک‌ها تأمین می‌شود. دادستانی کل کشوریک هماهنگی با بانک‌ها انجام می‌دهد و بازرسی کل کشور نیز نظارت می‌کند تا تسهیلاتی که داده می‌شود عمدتاً به سمت تولید برود. این گونه نباشد که افراد تسهیلات برای تولید از بانک‌ها دریافت کنند و در راه دیگری صرف کنند. سرمایه‌گذاری نیاز به سرمایه دارد و بخشی از آن با کمک ایرانیان خارج از کشور تأمین می‌شود. قوه قضاییه سه سال است بر موضوع حمایت از سرمایه‌گذاری ایرانیان خارج تأکید دارد. قوه قضاییه از ایرانیان خارج از کشور برای سرمایه گذاری تولید در داخل کشور حمایت می‌کند.» (۵) 

کاظم صدیقی در اولین نمازجمعه تهران هم برای این‌که از قافله عقب نماند گفت: « تولید، محورزندگی مردم است. تولید، اشتغال، رهاورد، آبادانی و پیشرفت کشور را به همراه دارد. اما تولید لوازمی دارد که یکی از آن‌ها سرمایه گذاری است. وظیفه دولت ریل گذاری برای زندگی مردم است. دولت، چراغ روشن می‌کند، دولت، برنامه ریزی می‌کند. دولت، رقیب مردم نیست، دولت، راهنما و امین مردم است. لذا باید با کارشناسان امین بنشینند و راه برای برنامه ریزی پیدا کنند... مردم باید بدانند وقتی سرمایه گذاری می‌کنند حسودها و چشم تنگ‌ها نمی‌گویند این‌ها سرمایه گذارانی هستند که خون مردم را درشیشه می‌کنند.» (۶) 

یحیی اسحاق رئیس اتاق بازرگانی ایران و عراق، در باب نام گذاری امسال خامنه‌ای می‌گوید: «... متأسفانه در سال‌های گذشته، یکی از چالش‌های اصلی کشور، عدم سرمایه‌گذاری کافی، حتی درحد جبران استهلاک‌ها بوده است. سرمایه‌گذاری، الزامات خاص خود را دارد، سرمایه‌گذاری تنها با خواست و اراده محقق نمی‌شود، بلکه نیازمند ایجاد فضایی امن و مناسب است. فضایی که در آن سرمایه‌گذار، اعم از دولتی، خصوصی یا خصولتی، نسبت به توانمندی، صداقت و شفافیت مدیران و مجریان اطمینان حاصل کند.» (۷)

حاصل کلام اینکه: نام گذاری بی ثمر را نباید به مثابه یک شعار بد شگون،  در خلا داد و خود را خشنود ساخت. تحول اجتماعی را یک فرد به عنوان سایه خدا، به تنهایی نمی‌تواند برجامعه تحمیل نماید. روشن و آشکار است، هر حرکت توده‌ای به نفع یک جبهه‌ی توده‌ای عظیم‌تر، با دفاع از ابتدایی‌ترین نیازمندی‌ها و مطالبات شروع شده و به تدریج که این مبارزه بسط و توسعه یافته، اشکال و شعارهای مبارزه‌ی خود را تغییر می‌دهد. امروز که آن جبهه‌ی توده‌ای قدرتمند را نساختیم و هرکدام‌مان به تنهایی خود را درعرصه‌ی مبارزه پیشقدم و پیشگام می‌دانیم و آدمکشان و آدم‌فروشان نظام به شکل یک دیوار حائل برابر هر سطح از پیشروی جامعه ما ازخود با هزارویک ترفند مانند احضار، بازداشت، زندان، تبعید و اخراج از کار و پرونده‌سازی که حربه‌های نخ‌نمای آن در هر مرحله‌ای دهن بازکرده است و سرانجام برپا داشتن طناب دار، دفاع می‌کنند، صرف صدور تیزترین و برنده‌ترین شعارها و برگزیدن نام‌ها طلایی به تنهایی، راهگشا نبوده و راه بجایی نمی برد. 

نظام جمهوری اسلامی بدبُو و بد شگون، بدمنش و بد طینت، بد منظر و بد طعم، بد نقش و بد نهاد، بد سرشت و بد فرجام، بد گوهر، بد رفتار و بدسگال در تمامی شئون زندگی مردم ایران است. از درون گَندیده و این گندیدگی محصول ویرانی و خانه خرابی سرنظام است. چه نیگ گفته‌اند: "ماهی از سر گَنده گردد، نی ز دُم" این خرابی از نُوک بر پیکره آن سرایت کرده است!

باشد که بهارخرمی بخش، این زمستان جان سخت را به همت سازمانیافتگی و مبارزه متشکل مردمان ما، ازحیات جامعه بزداید و آبادانی و فرح‌بخشی را بر کشور بازآورده و ویرانی به بارآمده از نکبت نظام اسلامی، به حیات روزمره مردمان جامعه بازگردانده شود.

باری امید و آرزو، نشانه‌ی بشارت و خرّمی زندگی در سایه سار مقاومت و ایستادگی است که کهنه چو بیرون رود، نو به در آید. 

شکل‌گیری حاکمیت مردم به وسیله‌ی خود مردم، حیاتی‌ترین پیش شرط رهایی طبقه‌ی ماست وهرچیزی که برای مردم و بدون مردم باشد، خود در اساس پوششی برای تسلط بر مردم تلقی می‌گردد. نباید قیم مردم و توده‌ی مطالبه‌گری بود که امروز در ارتش بیکاران و گرسنگان دهان گشوده‌اند و فریاد بر می‌دارند و آواز سرمی‌دهند که ما تنها و تنها به تغییر وضعیت موجود و برای دستیابی به آزادی، برابری، دمکراسی به امر سازماندهی وسازمانگری مبارزه‌ی طبقاتی و بسیج هرچه وسیع‌ترکنشگران اجتماعی نیازمندیم. حال اگرهمه و همه‌ی این کنش عظیم مبارزه‌ی طبقاتی و جنبش آزادیخواهی را در کنار هم جای دهیم، نام نهادن سال ۱۴۰۴ ، به مانند سال‌های پیش به نام «سرمایه گذاری در تولید»، برای مردمی که آهی در بساط خود ندارند، توهین به شعور آنان و باز گذاشتن دست دزدان و اغوا گران سرمایه داری هار و چپاولگری‌ست که بیش از چهار دهه مملکت را می‌چاپند و به پول شویی مشغولند و این نام گذاری، همانا بسان تکرار آن نام گذاری‌های بی پایه خامنه‌ای، همچون سال‌های پیش، شوخی تلخ و بی پایه‌ای بیش نیست.

شنبه ۳۰۲ فروردین  ۱۴۰۴ برابر با ۲۲ مارس ۲۰۲۵

منابع: 

۱) خبرآنلاین، رهبر انقلاب سال جدید را سال «سرمایه گذاری برای تولید» نامگذاری کردند

https://www.khabaronline.ir/news/2039998

۲) امیرجواهری لنگرودی، روز شمار کارگری، فریاد به "پایانت سلام کن" مردم و نامگذاری‌های بدقواره‌ی سالانه‌ی خامنه ای، سال ۱۴۰۲

https://www.andishe.nu/karegari/maghalat/2023/03/24/Yaddashat_namgozari_Noroz_sal1402_AmiR.pdf

۳) امیرجواهری لنگرودی، روز شمار کارگری، در حاشیه‌ی ‌توهم ‌نام‌گذاری‌ سالانه ی‌ خامنه‌ای "‌رهبر خود ‌پنداشته‌ی مسلمین ‌جهان، سال ۱۴۰۳

https://www.andishe.nu/karegari/maghalat/2024/03/29/Namegozaari_sal_1343_AmiR.pdf

۴) خبرگزاری کار ایران - ایلنا، با دستور عارف؛ کارگروه ویژه برای پیگیری شعار سال ۱۴۰۴ تشکیل شد، ۰۱ فروردین  ۱۴۰۴

https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1613473


۵) خبرگزاری کار ایران - ایلنا، محسنی اژه‌ای رئیس قوه قضاییه، حمایت از ایرانیان خارج از کشور، ۰۱ فروردین  ۱۴۰۴

https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1613558

۶) خبرگزاری کار ایران - ایلنا، کاظم صدیقی، امام جمعه تهران، امروز تولید محور زندگی مردم است، ۰۱ فروردین  ۱۴۰۴

https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1613454

۷) خبرگزاری کار ایران - ایلنا، آل‌اسحاق: اعتماد کلید جذب سرمایه برای تولید است،  ۰۲ فروردین  ۱۴۰۴

https://www.ilna.ir/fa/tiny/news-1613671